Haziran 1988 · s. 195 · 1 dakikalık okuma
Zümrütten Tepeler
ZÜMRÜTTEN TEPELER
Yeryüzünü temaşa mevsimi tam,
Zümrüt tepeler yaslanmış bahar.
Her yörede şenlik her yanda bayram,
Buhur buhur sihirli rayihalar...
Canlılık taşıyor akan sulardan,
Nağmeler yükseliyor, kuğulardan,
Vuslat arzusuyla yüksek dağlardan
Çağıl çağıl denizlere ırmaklar.
Haliççeler gibi her yan rengârenk,
Adeta bir hülya âlemi ahenk!
Ve rüyalardaki cennetlere denk,
Ovalar, obalar, altın çayırlar
Göğe ser çekmiş ağaçlar salınır
“Hu hu’ nağmeleri her yanı alır;
Her gün başka güzellikle ağarır,
Hur maviliğiyle mahmur sabahlar.
Hayat kesilmiş her yanıyla toprak
Çiçeklerde tebessüm yaprak yaprak,
Neşeyle dönüyor devreden bu çark
Gamze çakıyor sevdalı ufuklar.
Aşkı şevkin kaynaştığı bu yerde,
Vuslata açılır ruh perde perde;
Ayrı bir hazza erer her emelde
Vicdanında her an Hakkı duyanlar
***