Zıtlıklar Ufku

ZITLIKLAR UFKU

***

Bahar bir amansız kar-buz içinde,

Her ufukta masmavi bir aydınlık.

Hülyalarımız var Çin ‘de, Maçin ‘de,

Gözde uzaklık, gönülde yakınlık.

Hedefler tâ Kâfdağı ‘nın ardında,

Ama vadi şâhikaya yol olmuş;

Yolda şafak şölenleri art arda,

Işık atakta, zulmetse yorulmuş...

Aşılmaz rampalar iniş ufuklu,

İnişlerse geçit vermez sarp yokuş;

Boş sandığın ummân gibi dopdolu,

Ummân görünenlerse sığ ve bomboş.

Saf yağmurla kara çamur iç içe,

Kuru balçık bir dirilişe gebe;

Karanlık nurların alnında peçe,

Işıklar yağıyor açık her kalbe.

Gerçi poyraz biraz serince esiyor,

Tülleniyor sık sık acı bir melâl;

Ama sürprizler de nefes kesiyor,

Yeniden iç içe yıldız ve hilâl.

Zaman bir altın çağ gongu vuruyor,

Her seste ikbâlimizin bestesi;

Devran gerçek eksenine yürüyor

Her bucakta Hızır, İlyas nefesi.

Arkada kırık kalbler var hüzünlü,

Bahar gelsin, güller açsın dilerler.

Aşkla gerilmiş, hizmete gönüllü,

Oturur-kalkar “Allah” der inlerler...