Yaşamak İstiyorum

Ben sizin yavrunuzum duyun benim sesimi...

Mor renkli baharlardan almadan hevesimi,

Dünya size de yeter kesmeyin nefesimi.

Bir güneş, bir renk görmek belki çok şeye değer,

Beni öldürme n'olur, Anne, Annemsen eğer.

Bilemem yavrusunu çiğ çiğ yer mi akbaba?

Öldürür mü neslini akrep bile acaba?

Ben senden bir parçayım beni yok etme baba...

Yaşamak istiyorum, yaşayan beni anlar.

Baba... Bu arzuyu sen yaşadın bir zamanlar.

Doğmadan yaşayamam yok olmanın yasını,

Kuş sesleri silmeden kulağımın pasını,

Hazırlayın bana bir idam sehpasını.

Bir masumun kanını koymayın arkanızda,

Şu küçüçük ellerim mahşerde yakanızda.

İnancınız zayıfsa bu yüzden yoksulsunuz,

Merhametiniz yoksa, geçmez para, pulsunuz,

Rızkı veren Allah 'tır sizler yalnız kulsunuz.

Baba... Sana mı düştü idam ipimi çekmek?

Oysa bana yeterdi, bir kaşık aş, bir ekmek.

Baba... Yüzünü göster, utanmazsa kızarıp,

Anne... Yeter dünyada ve mahşerde bu ayıp,

Tahrip hisleri baskın, insani duygu kayıp

Siz zalim olursanız, acıyacak bana kim?

İdam hükmümü veren anne ve baba hakim.

Canlar yok pahasına, dünya ne biçim pazar?

Hangi el, hangi kalem benim halimi yazar?

Modern tıp mı kazıyor ana karnında mezar?

Hala kararlıysanız, Öldürün beni, tamam,

Ama bitmeyecektir sizinle benim davam

Ahmet Mahir PEKŞEN