Mart 1994 · s. 42 · 1 dakikalık okuma
ŞİİRLER

SAHİBİ VAR ÖZÜ YOK
Yaratanım-sahibim,
O kemandır, ben okum.
Atar beni yüz yere
Sahibim var, ben yokum.
Bu yoklukta ben neyim?
Kuruca bir gölgeyim.
Gölge gezer, dolaşır,
Yer üstünde izi yok.
Dünyada her gölgenin
Sahibi var özü yok.
İÇİMDEN GEÇEN YOL
Fikirler, hayaller baştan aştılar.
Fikirler fikrimde çaprazlaştılar.
Bu onu doğradı, o bunu kesti,
Biri diğeri yolunu kesti.
Yollar çulgalaştı2 içimde birden
Bilmedim hangiyle nere gidim ben?
Tuttu bu yolları kâh kar, kâh dolu
Bir vakî uyandım ki, sağım sol imiş.
Dünyanın en uzun, en çetin yolu
Benim öz3 içimden geçen yol imiş.
Bahtiyar VAHAPZADE
27 Temmuz 1993
1) kendisi. 2) karıştı, kavuştu.. 3) kendi