Sevgili Anacığım

SEVGİLİ ANACIĞIM

NURİ YÜCE

Bu gurbet elinde garıp kımseyım

Benim senden başka kimim var anam?

Sevincim, güvencim. benim her şeyim

Senin dilindeki dualar anam.

Kimsesiz yaşamak doğrusu çok zor,

Her günüm gönlüme bir yeni dert kor,

Fakülte açmıyor, şehir çekmiyor,

Bana yaramadı bu diyar anam.

Akşam olur, gelir garip odama,

Türküler söylerim dayanır cama.

Bu mevsim şüphesiz hahardır ama

Bana görünmedi bu bahar anam.

Şimdi köyümüzde yine bahar mı?

Bahçeler mi güzel, yoksa dağlar mı?

Nazlı çiçekleri öper, koklar mı?

Kuşlar, kelebekler, arılar anam,

Yine cennet gibi oldu mu her yer?

Dereler, tepeler, tarlalar, köyler?

Mor menekşelere ninni mi söyler?

Yamaçlardan akan her pınar anam,

Karşıdan karşıya geldi mi dile

Davarlar, kavallar eski haliyle?

Ekinler uzayıp çıktı mı bele?

Bu yıl nasıl oldu arpalar anam,

Dağların ardına gün çekilirken

Yemek yapar mısın akşama erken?

Sığırlar dağlardan köye gelirken,

Evden meleşir mi danalar anam?

Ben miyim özünde. yüzünde şimdi?

Bir damla yaş mıyım gözünde şimdi?

Yoksa ağıt mıyım sözünde şimdi?

Ağıtsız olamaz analar anam.

Biricik sevdiğim, gönlümün van

Gözlerinde sakla bana baharı;

Haziran sonunda gözle yolları

Fersiz gözlerinle ihtiyar anam.

Sensin gece gündüz düşündüklerim

Senin hasretindir bir tek kederim.

Bütün köylümüze selam ederim

Mektubum şimdilik bu kadar anam,