Perdelerin Ardında(2)

Yusuf'un gömleği Yakut'un yüzüne bir perde gibi indi. Fakat gözlerindeki hicran perdesini kaldırdı. Güneşin yüzüne gerilen bulutları üfîiren rüzgâr gibi. Nesim-i Nevba-harın, güllerin üstündeki yeşil hırkasını çıkar­tıp ipek hüllelerini cihanın nazarına sunması gibi..

Zekeriyya ağacın içine saklandığında ağaç ona perde olmuştu. Fakat hainler ağaç perdesini çekip Zekeriyya'yı şehit ettiler. Onun başını kestiler. Sonra onu bir sopaya geçirdiler. Gezdirdikleri baş değildi hâlbuki. Bir perdeydi. Onlar perdeleri bayraklaştırdıkları için bu hale giriftar etmişti Mevlâ onları..

Musa elbisesinin içine saklıyordu nurlu elini. Elbisesi onun perdesiydi. Fakat bu perdede bir gün çekilmek zorunda kaldı. Ve nur sırrını ifşa etti yed-i beyzayı görmüştü biri. Zaten her perde bir gün çekilir ve ardın­daki güzelliği insan nazarına sunardı. Gönül­lerde ilham sağnağı oluşturmak için...

Perdelerin her an açık olması gerekmez. Bazen bir zerre ardındaki sonsuz güce perde-darlık yapar. Varlık âleminde kaldığı müd­detçe.. Bir an dahi perdesini kaldırıp asıl nurunu göstermez. Ancak emir gelir de gö­zünden perde kalkmış bir polat ruhlu ona doğru nazarını çevirirse görebilir onun an­latmak istediği sahibine ait kutsi mesajları. Fakat yine emirle, kendi kendine değil..

Cebrail de bir perdeyle inmişti bir za­manlar yere. Bir temessül abidesi olmuştu. Dıhye suretinde. Mekke ufuklarında o ba­zen asıl çehresiyle görünüyordu Muhammed'ül Emin'e.. Bazen yüzüne bir mavera perdesi çekip öyle iniyordu yere.. Fakat onu görenler hanginin perde hanginin asıl olduğunu anlayamıyorlardı Bu da bir nevi nazara imtihan sırrını bozmayan bir perde oluyordu. Fakat Nebiler Nebisine ayan olu­yordu bu perdelerin şeffaf yönü. Yani Cib­ril'i o temessül tentenesinden, yahut mad­di tülden tanıyordu gözü bir anda arşı seyredebilen Nebi..

Ya, İbrahim (as) mancınıkla atıldığı ateşte, ateşi gülle söndürürken ve bir anda ruhundaki ab-ı hayat ile o yöreyi gülistana çevirirken nice gözlerden indirmişti gaflet perdesini.. Fakat Nemrut'un gözündeki hail hâlâ inmemişti. Zira bu materyalist düşünce

perdesi Nebi soluklarıyla dahi erimezdi emir gelmedikçe Yüce'den,. Nemrut Nemrutça yaşadı ve Nemrutça ölecekti. "Nasıl yaşar­sanız öyle ölür, nasıl ölürseniz öyle dirilirsi­niz" buyurmuyor mu Nebiler Nebisi?. Evet bir sivrisinek onun perdesini deldi ve ölümün kollarına attı. Fakat sivrisinek de Azrail'in kahir pençesine bir perdeydi. O an Azrail de Rabb'in kahhar gücüne.

Ümidin Önünden yeis perdesini sıyır. Şavk ve şevk denizinin sahilindeki kum te­pelerini geç.. Bulutun içindeki âb-ı hayat şebnemlerini gör. Gülün özündeki tatlı iksiri yudumla. Kovana bakınca arıdan geç bala yönel. Kin ve öfke dikeninden güle uruç et. Bir böcek bil kendini zaman çiçeğinde. Gu­rura kapılma. Fakat öze, bengisuya, ab-ı hayata meftun ol. Onun pervanesi kesil.. Perdelerde takılma.. Sancı doğuma bir per­dedir bunu bil. Şakakların zonklasın. Şafa­ğın altın ışıklan beyaz bir gölge gibi saçla­rına düşsün. Evet gölgeler aslına bir perde­dir.. Fakat doğum anında, seher vakti böyle ızdırap perdelerinin ardında nice bahar muştulan gizli..

Ey perdede ümidini inancını yitiren za­vallılar. Tattığınız her bir lezzette paçavralar şekline sokup, bazen eritip yuttuğunuz, ba­zen yakıp tütsü diye içinize çektiğiniz zehirli dumanların perde olduğunu idrak ediniz.. Onların süslü ve efsunkâr yüzüne aldanma-yınız. Nebiler Nebisinin perdeyi sıyırıp üm­metine baktığı gibi ruh hücresinin tülünü çekiniz. Ve perdesiz bakınız hakikata veya hakikati yüklenmiş omuzlara... Onların ima­nını buluş unu seyrediniz. Gözlerinizden ruhun inceliğine şehadet eden göz yaşları perdesini dökünüz ve ayan beyan görünüz ruh ordusunun semalara doğru yükselen nur kervanının, üveykler gibi kanatlanışını. Sonra koşunuz o ordunun ardından. Açılan sema kapılarını seyrediniz. Ve perde perde sarılmış varlık âleminden geçiniz. Kâinat goncasının yapraklarını aşınız öze doğru bir miraç arşiyesi çiziniz. Fakat ordunun ardında. Yal­nız, garip, nâçar, bikes, değil.. Zira "sürüden ayrılanı kurt kapar" kaidesince bir perde seni sarıp sarmalayıp yokluğa savurabilir. Onun için perdeleri bir anda yok edebilecek Kudreti Sonsuz'a amade cemaatın içinde geç hailleri.. Zira" Allah cemaata nazar eder" buyurur Nebiler Nebisi.. Gariblik per­desini geç, cemaat özüne er. Yalnızlık hailin­den kurtul, uhuvvet gölünde benlik buzunu erit. Sonra iç ve dışa doğru perdeleri delip genişleyen kanatlarla kâinat gülünden uç. Zaman mekân ötesi varlığa, asıl mahbuba vasıl ol..