Kurtuluş

Ayrılıyor gemimiz demirlediği yerden

Bir heyecan dalgası geçerken yüreklerden.

Ruhum gibi dalgalı, coşkun sular üstünde,

Süzülüyor gemimiz süzülüyor bu gün de.

Renk seli kıyılardan geçerken yavaş yavaş,

Merakla uzanıyor hanelerden nice bas:

"Nereye gidiyor bu,kim yolcusu kaptanı,

Nereye gidiyor bu, ışık ışık her yanı."

Mütecessis bakışlar altında pervasızca,

İlerliyor gemimiz, ilerliyor yalnızca.

Yarıyorken kabarıp köpüren dalgalan

Görüyoruz ilerde kollar kalkmış yukarı.

Bir feryat, kulakları tırmalıyan bir feryat

Sulara karışacak nerdeyse nice hayat.

Kimi bir can simidi, kimi bir can yeleği

Dudaklardan yükselen yalnız hayat isteği

Hızlanarak onlara yaklaşıyor gemimiz,

Sayısız can simidi ile doluyor deniz.

Fedailer atılıp sarıyorlar deryayı

Kurtuluyor nicesi değişmeden dünyayı.

Fakat kimi kaçıyor sarılacağı yerde,

Başka birini bekler bakışları ilerde.

Evet işte uzakta gerçekten bir gemi var,

Bak sarmış kervanını sahte parlak ışıklar

Kapkaranlık sularda yalpalayıp duruyor.

Rüzgâr bir yaprak gibi atıyor savuruyor.

Deryanın ta dibine gömülüp gidecekken,

Kimisi hâlâ onu bıkmıyor beklemekten.

Hemen ulaşmak varken huzur dolu sahile,

Kurtuluş umuyorlar batan bir gemi ile!..

Farika Teymur