Kozmuzun Kitabına

M. Yasin

Konuş Ey Kutsal Kitap, Seni dinleyeceğim

Nasıl işitmeyeyim, O‘nu anlatıyorsun

Yaratılmış olmanın saadeti hep sende

Hücre atomlarıma, kalbime zerkedeyim

Madde gözümden uçsun, mekanı terkedeyim

Kendimi unutayım, tek seni farkedeyim

Nerden geldiysem tekrar oralara gideyim.

Konuş Ey Yüce Hitap, konuş ezberliyeyim

Su gibi içip seni, ruhuma sindireyim

Ruhum ol bedenimde, kanım ol damarımda

Gizli bir dil ol bende, dillerin dili sende

Dimağımda düşüncem, tutan elim ayağım

Seni yaşayacağım, seni haykıracağım

Gözlerimde gözüm ol, kalbimin ritmi sende.

Seslen Ey Yüce Kitap, Kainatın Kitabı

Sedan afakı tutsun; tek ses sen ol alemde

Enfüse hakim sen ol dilde sen ol, kalemde

İrademiz, nutkumuz, ufkumuz, her şeyimiz

Anlatıyorsun bir bir, nerden geldik, biz kimiz

Eşyanın hareketi, zamanın hakikatı

Ruhların cennetisin, kalbimizin takatı

Anlat En Güzel Kitap, Güzellerin Güzeli

Başka hiç güzel görmez, özüm seni göreli

Hilkatın esrarını, varlık mucizesini

Senden başka kim çizer hilkat bilmecesini

Güzelliğin özeti, izahı haşiyesi

Kainat kitabının mufassal tahşiyesi

cinlerin, insanların, varlıkların neş’esi.

Dünüm sensin bu günüm, vatanımsın, sılamsın

Ruhum, hayal sür’atim, kalbimde hasılamsın

Mezahir aleminde şimdi daüssılamsın

Aklım ol ki beynimde seninle düşüneyim

Seninle bezeneyim, seninle görüneyim

Medar-ı fahrım sensin, seninle övüneyim

Seni sevdiremezsem, ağlayım, dövüneyim.

Ne olur küsme bizden, ümidin kesme bizden

Ezel seni sevmişiz, seni tam dost bilmişiz

Seni görünce Güzel, geçmişiz her güzelden

Biz seni unutsak da, yetiş tut elimizden

Bizarız şu İblis’den, bizarız nefsimizden

Dilimizde andımız, gönülden feryadımız

Seninle bütünleşmek, Var olmak muradımız..

Söyle En Tatlı Hitap, sözün üstüne söz yok!

Andelipden, Seradan, Süreyyadan, Yunus ‘dan

Ruhul—Kudüs sırrından, Züleyha’dan, Yusuf’dan

Atomdaki curcuna, fezadaki deveran

Kün emr-i muhsiniyle hepsi eder cevelan

Söyle de kalkıp göçüp bu ellerden gidelim

Güzel seyrine mestiz, GÜZEL ‘i seyred