Kitaplar Arasında

Kardelen Çilesi, Mehmet Erdoğan Kaynak Yayınları, İzmir 1995

Kardelen çiçeğini her­halde görmeyeniniz yok­tur. Hani, boran ve tipinin, kar ve soğuğun kol kola girip beraber besteledikle­ri çile ve ızdırapla büyü­yen kardelen çiçeğini... Ben bu ismi her duydu­ğumda veya herhangi bir yerde fotoğrafını gördü­ğümde, bahar muştusunu duyar gibi olurum. İçim ısı­nır ve bahara doğru gön­lüm yol alır. Ve her karde­len çiçeğinin sonrasında, baharın çıkageldiğini görmüşümdür.

Gönül ve dimağ uf­kunda, kardelen çiçeğinin sabır ve çilesiyle zirveleşen ışık insanların etrafında şe­killenen Kardelen Çilesini oku­yunca, kendimi yine bir bahar özleminin içerisinde buldum. Zira ihtiyar dünyamız, nicedir kış ve kıyametin kolları arasında yü­rümeye mahkûm olmuş. Kar ve buzun altında yitip gitmiş mo­dern insanın soğukluğu, insanı vurmaya devam ediyor. Ve kışı bahara çevirmenin çıldırtıcı ge­rekliliği insanlığın ufkunu sarmış. Şimdi gözler, bahar dü­şünceleriyle yüklü ve sevgi me­deniyetini inşa misyonuyla va­zifeli kardelen insanları bekliyor. Her şeye rağmen gönlüne ya­bancılaşmamış, kalbindeki yakine gölge düşürmemiş ve çağın ihtiyaç duyduğu bütün donanım­lara sahip ‘yeni insanların kurdukları bir dünya modelini arzuluyor.

Mehmet Erdoğan, bu arzu ve isteğe karşılık ge­len bir misyonun içerisinde yer alan bir imza. Gönül­den konuşan ve yürekten bakan üslubuyla, ‘yeni insan’ın hamurunun yoğrulmasına omuz vermiş bir kalem. Öteden beri, içinde­ki güleç yüzlü çocuğu ko­nuşturan Mehmet Erdoğan, bu sefer, kışları bahara çe­viren kardelen insanların sevdasını işlemiş. Kitabın sayfaları arasında, asr’a, saadet soluğunu taşımış ışık insanların hayatındaki çizgilerin, tarih içindeki iz­düşümlerini yakalıyorsunuz.

Kitabı oluşturan yazılar, pratiği olmayan, tamamen mü­cerret (soyut) düşünceler değildir. Kardelen Çilesi, sevgiyi, hoşgörüyü, insanla barışık bir medeniyeti inşa etmiş İslâm insanının, tarih boyunca yaşadığı bir hayat modelinin hikâye tek­niğiyle ifade edilmesidir