Sızıntı Arşivi

Haziran 1988 · s. 212 · 1 dakikalık okuma

Kâinat Kuşağı Ve Kıyamet Ordusu

M. Garib · ŞİİRLER

O kâinat kuşağı üstündedir başımın

Her zaman Onun aşkıyla yaşıyorsa ruhum

Ve hasreti en güzel tayfıdır gözyaşımın

Onun ikliminden uzak her hayat uçurum

Geçilmez melekler de geçemez 0 kuşağı

Eseridir varlık çünkü kuşatan nurunun

Yüce Rabbin önünde herkes Ondan aşağı

Dirisidir ak ruhlar Onun sevda surunun

Onun sevdasıyla raks eder bütün kâinat

Onun mecnunları tutmuş selim yolları

Onlardır yükselişine tevhidin kanat

Kur’an ‘a ilk sahiplerin kardeş kolları

Yükselen en güzel sada onlarındır gider

İnkârı kahreder nurun elmas kılıçları

Gören gözler bunlara güzeller güzeli der

Mürüvvetle silerler gönüllerden hınçları

Bölünür gece yanlan ay çizgileriyle

Bir tayf ahengiyle iner Hakkın orduları

Tutmuş meydanları Mürşit gönül erleriyle

Ölü ruhların dudağında Hızır suları

Pırıl pırıl zafer takıdır ve çelik kuşlar

Mağaralar üstünde dağdan dağa kurulur

Sevinin ey insanlar ebedi kurtuluş var

Sevinin devr-i saadet bir daha kurulur

Nurlanır gönüller şehirler nurlanır

Sevinir toprağın üstü ve ötüşür bülbüller

Bahar bezmini gören cennettir sanır

Serpilir mezarlara kucak kucak taze güller

Sanki dünya meczup mevlevidir artık

Ve Halifesi bağrında sema ‘dadır

Şehit verip ruhları bağrına attık

Ruhlar ki o dem mele-i a‘ladadır.

M. Garib