İnkisar ve Ümit

Bir bezm açıldı arkadaş, gönül erleri davet ediliyor bir bir,

Dünü, bugünü aynı çizgide gönül erleri..

Yol vermiyor çünkü ruhlar ve ruhaniler,

Dökülüp yolda kalanlara, sararıp solanlara.

Arkadaş, sana da açık bu yollar boydan boya ve genişçe!

Elverir ki hemen dirilip kendine gelesin.

Yo/unu kesen ifritin üzerine at sürüp,

Ta ötelere, ötelerin de ötesine ulaşasın.

Yaşama zevki bir ifrit ki, senin kollarında zincir, boynunda da kemend.

Evlâd -ü iyâl derdi romatizma gibi belini bacağını sarmış;

Yumuşak sedirler, aldatan koltuklar hürriyetinin üzerine oturmuş birer dev.

Sen bunların elinde bir tutsaksın, hem de kendi kendinin tutsağı!

Arkadaş, geç git bu asırları, yüksel bir kutlu devreye!

Yurdun -yuvanın, canın- cananın terk edilişini gör orada.

Reh i sevdaya girmişlerin narasını duymaya çalış!

Ve gel sırtından avrat urbasını atarak erlere katıl!

Çözarkadaş, çöz boynundaki tasmayı!

İn aşağı ve insanlığın yanına gel!

Bırak, o hükümdarları bile yutan acaib süsü, acaib debdebeyi ve acaib yatakları!

At bağrından şeytanın oyuncağı, lüks'ü israfı ve fantaziyi...

Gel, seninle erkekçe karar verelim ve özümüze dönmek için ant İçelim.

Bizi tüketen herşeye karşı ilan-ı harbedeceğimize,

Ruhumuzu bitiren ve kalbimize keman çeken madde ve debdebeye..

Çıksın evinden arkadaş, kolunu kanadını kıran herşey!

Atlaslar, ipekler ve ibrişimden işlemeler,

Uzaklaşsın otağından sıra sıra koltuklar, kanepeler

Şöyle bir kilim veya hasır uzat altıma!

İncitme Allah aşkına hicran dolu ruhumu...

Sende görmeyi tasarladığım bir hülyâ idi bu;

Gel merhamet et, bağlama rüyamı çocuklarına!

Ben seninle doğacak zannediyordum şafaklar!

Bak şimdi ızdırab içinde zonk zonk atıyor şakaklar.

Gözyaşlann vardı bu bezm için ve yüzünde pırıl pırıl samimiyetin.

Yol bu erkân bu demiştin bir vakitler;

Yoksa bütün yalan mıydı o yeminler!..

A. Gülen