Sızıntı Arşivi

Kasım 1988 · s. 395 · 1 dakikalık okuma

Ezeli Nur

Sızıntı · Şiir

EZELİ NUR

Nurdan çehrendeki bu nikap da ne

Güneşlere taç giydiren ışıkken

Hep hicranla bunca yıl bunca sene

Geçmiş gidiyor baharlar beklerken...

Doğ ruhlara arştan gelen burhanla

İnlet dört bir yanı altın sedanla

Hayat üfle sihirli rayihanla

Hak adına üfül üfül eserken...

Konuş ki hatipler haddini bilsin

İlahi nefhanla ruhlar dirilsin

Sayende eski zirvelere erilsin

Başlamış gökler de bunu dilerken...

Ey mukaddes Kitab ey ezeli nur

Ey iklimi ziya etrafı huzur

Son demde bir kere daha ne olur

Geliver ışık karanlığı boğarken…

Bahar olmasa da sonbahar olsun

Cihan1ar senin avazınla dolsun

Yeniden namın her yanda duyulsun.

Şu fani ömürlerimiz biterken...

***