Kasım 1988 · s. 395 · 1 dakikalık okuma
Ezeli Nur
EZELİ NUR
Nurdan çehrendeki bu nikap da ne
Güneşlere taç giydiren ışıkken
Hep hicranla bunca yıl bunca sene
Geçmiş gidiyor baharlar beklerken...
Doğ ruhlara arştan gelen burhanla
İnlet dört bir yanı altın sedanla
Hayat üfle sihirli rayihanla
Hak adına üfül üfül eserken...
Konuş ki hatipler haddini bilsin
İlahi nefhanla ruhlar dirilsin
Sayende eski zirvelere erilsin
Başlamış gökler de bunu dilerken...
Ey mukaddes Kitab ey ezeli nur
Ey iklimi ziya etrafı huzur
Son demde bir kere daha ne olur
Geliver ışık karanlığı boğarken…
Bahar olmasa da sonbahar olsun
Cihan1ar senin avazınla dolsun
Yeniden namın her yanda duyulsun.
Şu fani ömürlerimiz biterken...
***