CAN AHMED'İM

CAN AHMED’İM

Mustafa Akçay

Tâ ezelden müjdelenen

Her ümmette beklenilen

Rabbimizden gönderilen

Kâinata son hediye

Âlemlere rahmet diye

Rahmet ile özdeş sensin

Muhammed’im, can Ahmed’im

Deli dendi, şair, kâhin

Tükürdüler sükût ettin

Taş attılar dua ettin.

Vahşi’yi de affeden sen

Gönüllerde taht kuran sen.

Ufuk insan işte sensin

Muhammed’im, can Ahmed’im.

Bize canan, hem de cansın

Kâinatı okuyansın

Bizi Rabb’e vardıransın

Senden başka yoktur rehber

Talihinizi herkes bekler

Muallimim benim sensin

Muhammed’im, can Ahmed’im

Musa gibi Tur dağında

Karanlıkta kaldığımda

Işık nerede sorduğumda

Güneş oldun üstümüze

Nur dağıttın hepimize

Tek ışığım benim sensin

Muhammed’im can Ahmed’im.

Tatlı, cazip türlü yollar

Her birinde ayn kullar

Nereden gitsin arayanlar.

Şaşkınlıktan seçemedim

Batakları geçemedim

Sağlam köprüm sensin benim

Muhammed’im can Ahmed’im.

Sütle şarap karışınca

Bakışlar hep bulanınca

Teraziler bozulunca

Ölçümler de yanlış kalır

Batıllar da hak sanılır

Mihenk taşım sensin benim

Muhammed’im can Ahmed’im.

Sefil dünya, işte hali

Huzur nerede bunda hani

İnsan kendinin katili

En azılı fırtınada

İşte gemi, işte rota

Son kaptanım sensin benim

Muhammed’ im can Ahmed’im.

Bitti insan, bitti dünya

Söndü ümit, bitti hülya

İnsanlık hep muhtaç sana

Kurtarıcı aradım

Senden başka bulamadım

Bedenimde canım benim

Muhammed’im can Ahmed’im.

Kızgın çölde açan gülsün

Hakkın dili, bülbülüsün

Ahir zaman sümbülüsün

Sana layık olamadım

Başka gül de koklamadım

Tek gülümsün a efendim

Muhammed’im can Ahmed’im.

Gül bahçene giremedim

Deste güller deremedim

Erenlere eremedim

Erebilmek ne kelime

Takıldım bak bed nefsime

Himmet buyur a efendim

Muhammed’im can Ahmed’im.

Mevla emir verdi sana

Yetimi gör, azarlama

Dilenciye kızıp koyma

Sensiz mahzun bir yetimim

İstiyorum dilenciyim

Bizi de gör a efendim

Muhammed’im can Ahmed’im.

Can Ahmed’im, Ahmed canım

Efendim, sultanım

Feda sana kanım, canım

Kıtmire de bir bakıver

Saadete böyle erer

Tebessümün rahmet senin

Muhammed’im can Ahmed’im.

Can Ahmed’im diye diye

Canlar geldi son kerteye

Can attılar sevgiliye

Dudaklarda Ahmed, Ahmed

Kerem et, el uzat, medet

Sevgilisin a efendim

Muhammed’im can Ahmed’im.

Son ümmetten son Nebi’ye

Dudaklarda hep bir cümle

Bizden kalır şu geriye:

Selam sana Resulullah

Salât sana Habibullah

Son nefeste şahadetim

Muham

Muhammed’im can Ahmed’im.