Bülbül Ötmesin

BÜLBÜL ÖTMESİN

Yok artık işim güller, çemenler, lalelerle,

Aynı görüyorum karanfili yaseminle...

Duyduğumdan beri râyihasını sonsuzun,

Bir dünyâ ki, ölümle sona ermez; upuzun...

Kalmadı gözümde ne renk ne ziya sevdası,

Yeryüzünün ak zambakları, mor papatyası.

İsterse hiç açmasın tepelerde çiçekler,

Uçuşup çiçeklerle, oynaşmasın böcekler;

Ötmesin hiç bülbüller, uçmasın kelebekler,

Şimdi ruhum renkler ötesi bir şeyler bekler.

Gönlümde ağaran o kutlu günün sabahı,

Gördüğüm günler arasında günlerin şahı...

***