Sızıntı Arşivi

Nisan 1991 · s. 137 · 1 dakikalık okuma

Benim Kaderim

Selim Nureddin · ŞİİRLER

BENİM KADERİM

Tıkandı hep yollar gelmiyor nur

Yıkıldı gönül kayboldu huzur

Korursa beni Yaradan korur

Kalmadı gayrıya güvenim benim.

Dışarda bahar varmış kış varmış

Kimi güler kimi ise ağlarmış

Şafak söktü hava yine kararmış

Takılmış bir yere güneşim benim.

Sararmış yaprak titriyor dalda

Arı can veriyor yaptığı balda

Balık suda hürdür çırpınır ağda

Demir atmış geceye seherim benim.

Elimde kadeh bade doludur

Aşk şarabı içmek eren yoludur

Derler ki derman dertte bulunur

Dönmedi sevince kederim benim.

Tutturdum bir nağme sözü bulunmaz
Dolaştım kışırda özü bulunmaz

Kaldım bir yokuşta düzü bulunmaz

Zehir oldu dilime şekerim benim.

Yakup’um dedim, ağlatmadılar

Yusuf'um dedim, bırakmadılar

İnsanım dedim, hiç bakmadılar

Kalmadı dünyada değerim benim.

Dertliyim dostlar bilin dertliyim

Sılayı özledim gelin dertliyim

Beklenen baharı ben de beklerim

Açmadan solar güllerim benim.

Yol verin dağlar yol verin bana
Kavuşayım ben de haber salana

Bilirim gerçi herkes varır da O'na
Hasret olur hep kaderim benim.

Selim Nureddin