Eylül 1988 · s. 315 · 1 dakikalık okuma
Yakîn Gelinceye Dek
YAKÎN GELİNCEYE KADAR
Ruha açılan kapı
Ötede sırlı yapı
Çileli yolun sonu
Yolların en uzunu
Her yanda mavilikler
Her köşede şenlikler
Üst üste göğe doğru
Yolda ışık ve buğu
Şimşekler oynar yer yer
Rüzgâr öfkeyle eser
Nurlar yağar ardından
Nurlandırır Yaradan
Bulutlanır semalar
Zikzaklaşır düz yollar
Kararında kalmaz hiç
Ne keder ne de sevinç
Elemler, zevklere denk
Yakin gelinceye dek
Bedenin yüzü yerde
Ruhun ki ta göklerde
O büyük gün ileride
Doğmakta perde perde...
***