Soyumun Şarkısı

SOYUMUN ŞARKISI

Soyumun gezdiği bahçelerde güller açarmış,

Dudağında kıpkızıl kan yanağında jâle..

Sabâ’yla salınan zülüfler koku saçarmış,

Alev alev yanan sînelerdeki âmâle…

Yaprak sesleri ve ardarda bülbülün âhı

Kulak1ara çarpıp geçen mâhûr âhengiyle

Sanki cennetlerden akseden hûri nigâhı,

Ölümsüz güzelliği ve solmayan rengiyle...

Her yan bir "bâğ-ı irem" bu bahar ülkesinde,

Tıpkı buhurdan gibi tutüp-duran gönüller;

Solukladıkları ölümsüzluk bestesinde,

Akşam ayrı, sabah da ayrı bir türkü söyler.

Güneşi hiç batmayan gündüzlerin bağrında,

Goncalarla başbaşa çiçekler arasında..

Her gün bir başka fasıl bahçesinde bağında,

Ve rengârenk güzellik akında, karasında…

Böyle bir dünyâ bugün hayal sayılsa bile,

Biz ölümsüz sesler duyduk bu altın yapıdan..

Geçerken evlâd-ı fâtihân debdebesiyle,

Dünyalara açılmıştı bu ulu kapıdan.

Gürül gürül her yöreye bir karanlık gece.

Uçmuştuk üveyk gibi ışıktan kanatlarla..

Işığımızla aydınlanmıştı her bilmece,

Yıllarca savaşmıştık köhne kanaatlarla...