Şubat 1996 · s. 40 · 1 dakikalık okuma
Sırların Perde Önü
YERYÜZÜ
Son coğrafi delillere göre her birkaç milyon yılda, bütün kıtalar birleşerek tek bir kara parçası oluşturmakta, sonra yılda 1 cm olmak üzere yine birbirlerinden ayrılmaktadırlar.
Dünyanın çekirdeği ancak 1906 yılında keşfedilmiştir. 1980’li yıllarda bilim adamları bu çekirdekte, yeryüzünde olduğu gibi birtakım yüzey şekil ve özellikleri olduğunu buldular, ancak bu özellikler dışarıya doğru değil içeriye doğru uzanıyordu, yani yeryüzündekinin tam tersiydi.
Gezegenimizin çekirdeği erimiş demirden teşekkül etmiştir, üzerindeki manto ise 97- 320 km uzunluğunda, kayalardan oluşmuştur. Çekirdekle mantonun kesiştiği yerlerde okyanus ve dağların ters dönmüş halleri mevcuttur.
Bazı
sismograflar çekirdeğin ekvator ve kutuplar arasındaki ısı alışverişiyle ortaya
çıkan bir tür iklimin de bulunduğuna inanmaktadırlar. Bu ‘iklim’de demir
parçacıkları çekirdeğe doğru yağarlar.
Çekirdeğin dış kesimlerindeki, yani Dünya’nın merkezinden 1200 km uzaklığındaki sıcaklık 5800’C ile Güneşin yüzeyindeki sıcaklığa denktir. Buradaki basınç ise yaklaşık 1 milyon atmosfer basıncıdır (1 atmosfer basıncı, 1 cm2’ye 1 kg’lık basınç demektir).
