Sırların Perde Önü

v

Dinozorlar

Dinozorlar yaklaşık 230 milyon yıl önce yaratılmış ve yeryüzünde nesilleri 165 milyon yıl kadar sürmüştür. Bugüne kadar 350 tür dino­zor tespit edilmiş, bunların yansından fazlası son 20 yıl içinde keşfedilmiştir.

Çoğu insan, dinozorların yumurtadan çıktıklarını bil­mez. Dinozorlara ait fosil yu­murtaları ilk kez 1920’li yıl­larda Gobi çölü’nde keşfedilmiştir.

1992 yılının Tem­muz ayında, 18.2 cm uzunluğundaki 77 milyon yıllık bir dinozor yumurtası, Londra’da bir açık artırmada, 5.500 sterline satıldı.

Ayılar

Bütün kutup ayıları solaktır, saldırırken veya savun­ma yaparken sağ pençelerini kullanmazlar. Yetişkin bir kutup ayısı yaklaşık 2.80 m bo­yunda ve 450 kg ağırlığındadır. Bu ayıların karaciğer­lerinde yüksek konsantras­yonda A vitamini bulunur. 19. asırda, Kuzey Kutbu’na bir keşif gezisi yapan gru­bun bütün üyeleri, bir kutup ayısının karaciğerini yedik­ten sonra, yüksek dozda A vitamini sebebiyle zehirle­nerek ölmüşlerdir.

Okapiler

Afrika’da yaşayan, uzunca bir boynu, siyah be­yaz çizgili bacakları olan ve ata çok benzeyen okapilerin dört ayrı mideleri vardır. Okapinin gözleri aynı anda farklı taraflara bakabilir. 355 mm uzunluğundaki diliyle ağaçların yapraklarını yer. Okapinin bacakları zebraya, vücudu antiloba, yürüyüşü zürafaya, çevikliği deve kuşuna ve cesareti de kaplana benzer.

Bizonlar

1871 yılında bizon post­larından çok güzel deri elbi­selerin yapılabileceğini gö­ren Amerikalılar iki yıl içinde 1.3 milyon bizon katlettiler. 1880’li yıllarda ise Amerika’daki ovalarda bizonlara rastlamak neredeyse im­kânsız hale geldi.

Kara Kurbağaları

1930’lu yıllarda Avust­ralyalı ziraatçılar, şeker ka­mışına en çok zararı veren bir böceği kontrol etmek için Hawaii’den 100 kara kurbağasını (Bufo marinus) Queensland’ın kuzey kesi­mine getirdiler. Bu konuda yapılan ilk hata, bahsedilen bu zararlı böceklerin uçtuk­larını bu yüzden kurbağalar­dan kurtulabileceklerini hesaba katmamaktı. İkinci hata, bu kurbağaların bahsedilen bö­cekleri değil de baş­ka canlıları yemek­ten zevk almalarıydı. Üçüncüsü ise kara kurbağalarının böcek yemekten çok çoğalmaya bak­malarıydı. Bunun üzerine böcekleri öl­dürmek için ziraî ilaçlar kullanıldı. An­cak geriye daha büyük bir problem kaldı: Kara kurba­ğaları.

Bu kurbağalar, yılda 35 km olmak üzere Avustral­ya’nın her tarafına yayıl­maktadırlar. Çok hızlı üreyen kara kurbağaları yutabildik­leri her şeyi yerler. Gözleri­nin arkasında ve derilerinin altında bulunan zehirli bez­ler kendilerini yırtıcılara kar­şı korumak üzere Yüce Yaratıcı tarafından ihsan edil­miştir.