Ağustos 2003 · 1 dakikalık okuma
Ölçü veya Yoldaki Işıklar
Çağın insanı, bazen mefkuresizliğiyle iradesinin üzerine yatarak olduğu yerde kokuşmuş kalmış; bazen de iradi olma adına etrafını yakıp, yıkmış ve bir anarşist, bir nihilist gibi davranmıştır.
* * *
İnsanın, Yaratıcı'ya halife olabilmesi, O'na inanıp ibadet etmesinden, eşya ve hadiselerin esrarına vakıf olmasına; ondan da tabiata müdahalesine kadar olabildiğine geniş bir dairede cereyan etmektedir.
* * *
Var olmayı düşünen herkes, mutlaka başkalarını da kurtarıp kucaklamayı ülkü edinmelidir ki, ebediyet yolunda kurtarıp kucakladığı herkes tarafından da kucaklanabilsin.
* * *
İmanları sayesinde duygu ve düşüncelerinde hep bir genişlik duyup hissedenler Hakk'a kul olmanın rahatlığına erer ve değişik baskılardan kurtulur; kurtulmakla kalmaz; vicdanlarında kendilerini ezmeyen, zelil kılmayan bir kapının bendesi bulunduklarını duymakla, insanlıklarını kurtarmış ve gerçek hürriyetlerini elde etmiş olurlar.
* * *
İnsanın Yaratıcı'sından kopması, kopup O'ndan uzaklaşması, onu üst üste daha değişik kopma ve uzaklaşmalar "kısır döngü"sü içine çeker ki, böyle birinin iflah olması imkansızdır.
* * *