Mayıs 1999 · 1 dakikalık okuma
Ölçü veya Yoldaki Işıklar
İyi bir mektep, fertte fâzilet duygularını inkişaf ettiren, müdâvimlerine ruh yüceliği kazandıran bir melekler otağıdır.
Talebelerine hoyratlık aşılayıp onları canavarlaştıran mektep görünümlü bir kısım taş-toprak yığınları ise, öyle birer çiyan yuvasıdır ki, asırlardan beri ters işleyen bu uğursuz yuvalar karşısında insanımız hep ızdıraptan iki büklüm olagelmiştir.
* * *
Her gün, ilim adına, çırağını bin şüphe ve tereddütte boş boşa bırakan öğreticiye muallim denemeyeceği gibi; talebesini bir lâboratuar ciddiyeti içinde doğru neticelere götüremeyen mektebe de mektep denemez.
* * *
İman ve ümit, huzurun ilk şartıdır.
Vicdanen itminana erememiş, gönlünde kendi cennetini kuramamış kimselerin huzurlu olması düşünülemeyeceği gibi, geleceği ümitle bekleyen ve o mutlu istikbalin hazlarıyla gönlünde cennetler kuranların da huzursuzluğu sözkonusu değildir.
* * *
Hiç birşey bilmeme, gencin elini kolunu bağlayıp onu müdafaadan mahrum bırakır; yanlışın ve kötünün öğretilmesi ise felç eder.
* * *
Gençlere öğretilecek şeylerle, onları birer hafıza hamalı kılmaktan ziyâde, yaş ve kültür durumları nazarı itibara alınarak gördükleri nesnelerin ötesindeki gayeler hissettirilmeli ve onlara, öğretilmek istenen hususlar, hazmedebilecekleri ölçüde verilmelidir.