Şubat 1991 · 1 dakikalık okuma
Ölçü veya Yoldaki Işıklar
***
AğIamak; müteessir ruhların ferahlama gayreti ve vicdanda yanan ateşi gözyaşlarıyla söndürme hamlesidir. Ne var ki, insanların çoğu ağlayacak yere güler, gülecek yerde de ağlarlar...
***
Ruh tutuşunca vicdan kavrulmaya başlar ve işte o zaman insan da ağlar. Bu esnada gözyaşları imdada yetişir ve ruhun ateşini söndürür. Bence çeşm ile çeşme arasındaki münâsebet de bundan gelir...
***
Tarihi hadiselerin aynıvle tekerrür edeceğini beklemek yanlıştır.
Benzerlik olsa bile,her hadise, zaman ve cevre ile kayıtlıdır. Bu itibarla, tarihten ders değil, ibret alınır.
***
İnsan, tarihin hoş ve lâtif sahifelerinin yanında, biraz da korkunç ve ürperten sahifelerini okumalıdır ki, gereken tenbihi alabilsin. Yoksa düşüncelerinde hep çocukluğa takılıp kalabilir.
***