Sızıntı Arşivi

Temmuz 1996 · s. 263 · 1 dakikalık okuma

Medinenin Gülü

Sızıntı · Şiir

MEDİNE ‘NİN GÜLÜ

Andım yine Sen’i her şey yadımdan silindi,

Hayalin gönlümün tepelerinde gezindi;

Bu bir serap olsa da hafakanlarım dindi..

Andım yine Sen’i her şey yadımdan silindi.

Keşke her an aşkınla oturup aşkınla kalksam,

Ruhlar gibi yükselip de ufkunda dolaşsam;

Bir yolunu bulup gönlünden içeri aksam..

Keşke her an aşkınla oturup aşkınla kalksam.

Anladım vaslına ermek için artık çok geç,

Hicranla yanan gönlüm durmadan inleyecek;

İnleyip en taze hislerle hep bekleyecek..

Anladım vaslına ermek için artık çok geç...

Kalbim bir güvercin kalbi gibi titrerken adından,

Ne olur Sana ulaşmam için kanadından;

Bana bir tüy ver pervaz edeyim hep ardından..

Kalbim bir güvercin kalbi gibi titrerken adından.

Ey kupkuru çölleri cennete çeviren Gül;

Gel o bayıltan renklerinle gönlüme dökül!

Vaktidir ağlayan gözlerimin içine gül!.

Ey kupkuru çölleri cennete çeviren Gül!

Mecnun gibi arkanda koşan kulun olayım,

Bir kor saç içime ocaklar gibi yanayım;

Sensiz geçen bu acı rüyadan kurtulayım..

Mecnun gibi arkanda koşan kulun olayım..

Aklım uzakta kaldığı günleri saymakta,

Ruhuma sisli-dumanlı bir kasvet yaymakta;

Göster çehreni ki güneş guruba kaymakta..

Aklım uzakta kaldığı günleri saymakta...

Son demde hiç olmazsa gurubum tulu olsun,

Gönlüm ufkunun en taze renkleriyle dolsun;

Her yanda tanburlar çalınsın; neyler duyulsun..

Ne olur hiç olmazsa gurubum tulu olsun..!