Kış Geceleri

KIŞ GECELERİ

Kış gecelerinde oturmuş düşünüyorum,

Art arda inanç ve ümit, sarsıntı ve kaos.

Kış gecelerinde terliyor ve üşüyorum.

Hülyalarda sallantı ve rüyalarda kâbus...

Bülbüllerde sessizlik çiçeklerde bekleyiş

Sevinç-hüzün içiçe: gönlümün itiyadı...

Ekseriya düz yolda, ara-sıra tekleyiş:

Bahar naraları yanında hazan feryadı?

Bazan musiki gibi tatlı esiyor rüzgâr.

Fıkırdıyor herşey: kuş, böcek, ağaç ve yaprak

Bazan serin bir poyrazla sarsılıyor bahar,

Yeisle geriniyor dere, tepe, taş, toprak...

Soluyor gül çehrelerindeki güzellik renk renk,

Azmin şakaklarında eski günlerin teri;

Gurbet tütüyor her yanda, sarsılıyor ahenk

Bir ürperten belirsizlik kaplıyor her yeri!

Zirvelerde sis ve duman, ovalarda güneş.

İçiçe esiyor her yerde bora ve meltem;

Düşen rahmet damlaları, çılgın sellere eş,

Zıtların bayramı, zifafta sevinç ve matem…

***