Karın Kasları

İnsan gövdesinin göğüs boş­luğunun alt açıklığı ile (apertura thoracis inferior) pelvis kemiklerinin (leğen kemikle­rinin) üst kenarları arasında ka­lan kısmında iskelet parçası ola­rak yalnız arkada omurga­nın bel parçası bulunur. Önde ve yanlarda kemikler yoktur. İnsan vücudunun bu kısmının ön ve yan ta­rafları açık kalır. Kaburga kavisleri arasındaki açıklı­ğın yukarıya doğru uzama­sı ve pelvis duvarının ön­de dar olması yüzünden, açıklık, ön tarafta daha faz­ladır.

Gövdenin kemiksiz kalan bu kısımları apertura thoracis inferior ile pelvis kemikleri arasında gerilen kas ve zarlarla kapatılmış­tır. Bu kas ve zarlar, karın boşluğunun büyük bir kıs­mını önden, yanlardan ve arkadan sınırlar. Bu durum insan gövdesine daha faz­la, daha çeşitli ve daha çe­vik hareketler yapma imkâ­nını vermektedir.

Karın duvarlarını mey­dana getiren kaslar, germe hareketleri (ekstensiyon) dı­şında, omurgaya ve göv­deye çeşitli hareketler yap­tırırlar. Yukarıda kaburgalara yapışmış olan karın kasları aynı zamanda, solunum işinde de önemli rol oynarlar. Bundan başka karın kasları normal ger­ginliklerini (tonuslarını) artırmak veya azaltmak suretiyle boş­luğun büyüklüğünü, karın or­ganlarında bulunan maddelerin miktarına göre, ayarlayabilirler. Solunum sırasında da diafragmanın aşağıya inmesiyle küçülen karın boşluğu, karın kas­larının tonusunun azalması ile genişler ve karın organlarının sı­kışması önlenir. Solunum sı­rasında, göğüs boşluğunun karın boşluğu hesabına büyümesi ancak bu şekilde mümkün olur. Hem elastikiyet, hem kasılma yeteneği olan kas dokusu, şekil ve durum değiştirme ve çeşitli durumlara uyma bakımından bütün dokulardan üstündür.

Bütün bu avantajlara rağmen, karın boşluğunda bulunan önemli organların korunması bakımından, yal­nızyumuşak dokulardan yapılmış karın duvarları, is­kelet parçalarının da katılması ile yapılmış göğüs duvarlarına nazaran daha zayıftır. Fakat, Yüce Yara­tıcı kaslara öyle bir özellik vermiştir ki tehlike başgösterdiği anda, dışarıdan ge­len ve zararlı olabilecek mekanik bir etki karşısın­da, karın kasları derhal ka­sılır, sertleşir ve sağlam bir duvar meydana getirirler. Aynı zamanda elastikiyeti de yüksek olan karın du­varları, dışarıdan gelen kuvveti karşılar, dağıtır ve uygulanan kuvvetin iç or­ganlar üzerindeki etkilerini önemli derecede azaltır. Ancak ansızın ve haberi­miz olmadan vuku bulan ve sertleşmeden şiddetli bir darbeye maruz kalan karın duvarı, kuvvete karşı koyamaz ve boşluğa doğru çö­ker. Bu hallerde, karın duvarının kendisi sağlam kaldığı halde, yapı bakımından daha zayıf olan iç organlar, kuvvetin te­siriyle parçalanabilirler.

Gövdenin hareketleri, so­lunum işinde oynadığı rol ve karın boşluğunda bulunan organların kasılmasından başka, Yüce Yaratıcı, karın kaslarına önemli bir vazife daha yaptırır. O da şudur: Karın kasları ka­sıldıkları zaman, karın boş­luğunu küçültmek suretiyle boş­lukta bulunan organlara basınç yapar ve bu organlar içinde bu­lunan maddelerin dışarıya atıl­masını kolaylaştırır. İdrar yap­ma, defekasyon (büyük abdest) ve kadınlarda doğum sırasında bu bakımdan karın kaslarının yardımı çok önemlidir. Yalnız bu gibi hallerde karın kaslarını basınç aracı olarak kullanmak istersek, aynı zamanda gırtlakta bulunan rima glottidis denilen aralığın kapanması ve hava yo­lunun kesilmesi lazımdır. Bu da ağzımızı kapatmakla olur. Aksi takdirde, karın kaslarına oranla daha zayıf olan diafragma, fazla basınç altında kaldığında, göğüs boşluğuna doğru yükselirdi ve kasların kasılmasına rağmen karın boşluğu ya hiç veya çok az küçülürdü. Rima glottidisin kapanması ve dışarıya açılan hava yolunun kesilmesi ise, ha­vanın akciğerlerden çıkmasına engel olur ve hava dolu akci­ğerlerde diafragmanın yükselmesine ve göğüs boşluğuna fazla sokulmasına imkân ver­mezler.

Bu, Yüce Yaratıcı’nın, bazen gövdenin çeşitli parçala­rında birbirinden uzakta bulunan ve temel görevleri bakımından tamamen başka sistemlere ait olan organları gövdenin yararı için nasıl sıkı iş birliği yaptırarak çalıştırdığını göstermektedir.