Hülyâlardaki Gerçek

HÜLYALARDAKİ GERÇEK

Hayalimle oturdum o eski bahçelerde,

Bir devri şen-şakrak yaşadığımız yerlerde;

En tatlı rüyalara açıldım perde perde,

Saadetle coştuğum kutlu tepelerde,

Hayâlimle oturdum o eski bahçelerde...

Birden kasvetli bulutlar ufuktan silindi,

Bin hâtıra zevkiyle gökten baharlar indi.

Cennet yamaçları gibi renkli ve derindi;

Derken kasvetli bulutlar ufuktan silindi

Bir yol parıldıyordu az ötede gümüşden,

Yolda ışık vardı geçmişteki tatlı düşden;

Düşler, mesajlar sunuyordu öze dönüşden;

Tam sînelerdeki med vakti bu köpürüşden

Bir yol parıldıyordu az ötede gümüşden.

Saldım kendimi bir âleme ki, yok serhaddi,

Silinip gitmişti hayâlimden ne varsa maddî..

Hummalı gözlerimde yaz rüyaları şimdi,

Gençlik çağından beri bildiğim hayalimdi;

Saldım kendimi bir âleme ki, yok serhaddi...

***