Himmetini Âlî Tutanlar

Georges Simenon, günde 80 sayfa yazardı. 500’den fazla eser verdi. ‘Maigret’ adlı kitabını 6 günde tamamladı.

Isaac Asimov, Dewey onluk sisteminin bütün kategorilerinde eser veren tek yazardır. Yaklaşık 500 kitabı vardır. İlk 100 kitabını 20, ikinci 100 kitabını 9.5, üçüncü 100 kitabını ise, 6 yılda yazdı. Her sabah 6:00’ da kalkar, 7:30’da daktilosunun başına geçer ve gece 22:00’ye kadar çalışırdı. Asimov, “Yazmak benim tek merakım, konuşmak bile benim için bir inkıtadır.” derdi. Yılda 10 kitap yazmak, onun için bir standart haline gelmişti. 1977 yılında bir kalp krizi ve 1983’ te üçlü by-pass geçirmesine rağmen, bu temposunu sürdürdü.

Dr. Yoshiro Nakamats’ın, 2300 patenti vardı (Edison’ın ise, 1093). Ona göre dehâ akılda tutma, serbest çağrışım ve sentezden oluşurdu. Nakamats; teori, ilham ve pazarlanabilirlik tekniklerini kullanırdı. Önce statik ve tabii bir odada kalır, sonra dinamik ve müzik dinlenilen bir odaya geçer, sonra da suya dalardı. Günde 5 saat uyurdu. Bunun 1 saati, 30’ar dakikalık iki özel istirahatten oluşurdu.

Araştırmalarını nisbi mantığa (fuzzy logic) dayandıran ve mühendis, siyah kuşak sahibi bir sporcu, oyun yazarı, romancı, senfoni ve sonat bestecisi, Güney Kaliforniya Üniversitesi’nde bir matematik doçenti olan Bart Kosko, tüm bunları yaparken henüz 33 yaşındaydı. ‘Öldüğümde Beni Uyandır’ adlı bilim kurgu romanı iki ahlaki düstur sunar: Çilesiz tefekkür olmaz; rehavet öldürür. Verdiği derslerde, düşüncelerini o kadar hızlı aktarırdı ki, öğrencileri onu dinlemeyi itfaiye hortumundan su içmeye benzetirler. Konuşurken yaptığı atıflar çok farklı sahalaradır. Bir filmden hoşlandığında 20 kere seyrederdi. Bir ayda piyano çalmasını öğrenmiş ve 14 yaşında ilk keman konçertosunu bestelemiştir.

Nicolai Tesla, hayalinde bir makine inşa eder, çalıştırır ve birkaç gün sonra, makinenin nasıl çalıştığını bir arızanın olup olmadığını kontrol ederdi.

Virgin Adaları’nda yaşayan Peter G. W. Keen, her ay 400 dergiyi tarayan, bunlardan edindiği bilgilerle danışmanlık hizmet verip, yılda bir milyon dolar kazanan bir araştırmacıdır.

Apollo II’nin uçuşundan sorumlu olan Kranz, göreve hazırlık yaptığı aylarda, uçuşun her bir saniyesini bir orkestra şefi hassasiyetinde yönetmek için, kalınlığı yaklaşık 9 cm. olan bir defteri, özel notlarıyla doldurmuştu. Uçuş kontrolleriyle ilgili bu notlardan bazıları şöyledir:”Her an değişen şartlarda, herkesin doğru şeyler yapıp yapmadığını kontrol etmek zorundasınız. Dikkatinizden asla hiçbir şey kaçmamalı ve anlayamadığınız bir nokta kalmamalıdır. Sorumlu sizsiniz. Her zamankinden daha soğukkanlı ve daha akıllı olmak zorundasınız. Her şeyi sayılandırarak, kontrol listelerine ait kontrol listeleri hazırladım. Eğer ekibin hep önünde olmasaydım, işimin hakkını verdiğimi hissetmezdim. Her an kendimi teste tabi tutar ve kendime, ‘Eğer şöyle bir durum ortaya çıkarsa ne yaparsın?’ derdim.

Yukarıda zikrettiğimiz bilgilere benzer bazı vakalar, aşağıdaki kaynakta çok bol olarak bulunduğu halde bizim insanımıza hayali gelebilir diye alıp kullanmadık. Halbuki daha bir çok insan, bizim aklımızın alamayacağı bir gayret, çalışma azmi ve şevki içinde insanlığa faydalı olmaya uğraşmışlar ve uğraşıyorlar.

Medeniyet yarışında sahip olduğumuz birçok manevi avantajımıza rağmen bizler niçin benzeri gayret ve çalışma azmini gösteremiyoruz? Oturup, ciddi şekilde düşünmemiz gerekmez mi?

Kaynak: “Heroic Efforts”, http://www.rain.org/-da5e/heroics.html