Mayıs 1991 · s. 167 · 1 dakikalık okuma
Gurbet
GURBET
Gurbet ruhumda poyraz gibi esdiydi birgün,
Hazan, türküler söylüyordu..yerlerde yaprak..
Sinemde iniltiler ,hala o hicranlı dün,
Gönlüm ,hafakanlarıyla dalgalanan bayrak..
Daldım eski günlerdeki derin melalime,
Kandan bir lücceydi âdeta gördüğüm yerler..
Ürperdim; bir kere daha acıdım halime,
Geçince birer birer hayâlimden o günler.
Gerçi yine bir gurbet hüznü var sinelerde,
Poyraz biraz serince okşuyor çiçekleri;
Perde perde neş'enin çağladığı her yerde,
Bir yeisli melodi susturuyor böcekleri.
Ama, o hep kasvetle esip gelen hicranlar,
Çoktan göçedip gittiler bir başka diyara...
Asırlardan beri gerçeği saran dumanlar,
Birer birer çekilip yol verdiler bahara...
Şimdi dertli sinemin o eski huysuzluğu
Yalnızlık gecelerimde vefâlı arkadaş,
Ve çöllerdekine denk gönlümün susuzluğu
“Az ağrı,âsân ölüm” îman ola yoldaş…
***