Mart 2003 · s. 76 · 2 dakikalık okumaGece / Hülyalı Mavilikleriyle GecelerSızıntı · ŞiirSade görünümDergi görünümü Gece Güneş varıp guruba kapanınca, Kakmalı bir taç gibi gül kırmızı.. Ve füsunlu mağrib ufku sarınca, Artar hummalı gönüllerin hızı. Gece, sevdalı ruhların otağı, Gece, aşıkların sırlı durağı.. Salınır reftare mavi geceler, Sinelere neler fısıldar neler.! Coşar duygular, uyanır sevgiler, Duyulur her yanda gönül avazı.. Gönül, gecenin sunduğuyla mahmur, Gece, O'nun ıtrıyla buhur buhur. Kurtulanlar uzaklığın ağından, Mesajlar alırlar yar otağından, Ererler sırlara ebet çağından; Duyuverirler o en duyulmaz hazzı... Hep amber sürünür gezer meltemler, Sihirli rüya gibidir geceler. En büyülü tellerle ötelerden, Nağmeler işitiriz çok derinden; Şarkılar dinleriz gönlün içinden, Öteden sözleri, öteden sazı.. Duyulur cennetlerin akisleri, Gök kapılarının sırlı sesleri... Gecede yalnız düşünenler kalır, Maddi alem daraldıkça daralır; Ruh mesafe üstü mesafe alır, Aşılır cismin aşılmaz çıkmazı. Sessizleşir sevdalılar, sevdalar; Her sinede adeta bahar çağlar. İner gönüllere bir mavi sükun, Parıldar her yanı insani ufkun.. Gece bir halvet mevsimidir O'nun, Çığlık çığlıktır aşıkların nazı... Duyarak ötelerin lezzetini, Cenneti ve sonsuz mehabetini. (* Kırık Mızrap'tan) Hülyalı Mavilikleriyle Geceler Her zaman ayrı bir ışıkla tüter geceler, Ruh o sessizlik içinde Sonsuz'u heceler.. Aşanlar, kendi serhaddini gecede aşar.. Ve insan bu ufkuyla hep ötelerde yaşar. Gecede sessizlik huzuru besleyen şarkı, Budur bence karanlıkların ışıktan farkı. Her gece kudret gök kapılarını aralar, Bu büyülü mavilikte tüllenir veralar.. Renk, şekil, koku bütünüyle silinir gider; Gecede iç içedir havf-reca, sevinç-keder. Yer yer her yanda visal esintisi duyulur Ve duygular matkap salınmış gibi oyulur.. Anlar anlayan, O her yerde Hazır ve Nazır, Bir araya gelmiş gibidir Musa ve Hızır. Lahutun sinelere çarpan akislerinden, Duyulur kul olmanın neş'esi ta derinden.. Leyliler mest ü mahmur, dudaklarında kevser, Gecede rüzgarlar vuslat kokusuyla eser. Sıyrılır gönül varlığın dar hendesesinden, Ne nefis besteleri sunar kendi sesinden.! Her yana büyüleyen bir uhrevilik siner, Sonra ruhlara dalga dalga varidat iner... Denizler gibi coşar ve köpürür duygular, Ruhlar iç dökecekleri tenha bir koy arar: Baş-ayak aynı yerde, öper alnı seccade, İşte, insanı yakınlığa taşıyan cadde..! (* Kırık Mızrap'tan) ← Önceki yazıBalların Balı Kendi KovanımızdanSonraki yazı →Vicdan -1-