Fikir Çilesi

Fikir çilesi,

En büyüğü çilelerin.

Gözyaşı ve ızdırap,

Dostudur gecelerin.

Zaman değirmen taşı,

Öğüttüğü bedenim.

Kafam bir kazan,

Kaynayan yine benim.

Elimde mukaddes yük,

Ben aciz hamelesi.

Lâhûtî bir tat,

Özü fikir çilesi.

Ayırma Allah'ım beni,

Bu hamallıktan.

Vazgeçtim,

Dünya sultanlığından.

Mâzi denizinden hale, oradan da âtiye yelken açma. Mâziyi lif lif ayırıp her birine birer "ibret kurdelası'' bağlama. Halin sonsuz esrara açık yamaçlarında dolaşma. Âtiye atılacak adımlarda gelecek neslin vebalini taşıma. Mazi, hal ve müstakbeli birleştirme ufkuna ulaşma.

Herkesin kendisine göre bir çilesi vardır. Ama zannediyorum en taşınmazı da. "Fikir Çile-si"dir. Ehl-i kalin işi değildir fikir çilesi. Onu hal ehli olanlar, yaşayanlar, tadanlar bilir. Benim gibileri anlayamazlar onu, anlasalar da yaşayamazlar. O, bir fikir ameliyesidir. O, fikir rahminin kutlu doğum san-cısıdır. O, mes'uliyyet tarlasının en olgun meyvesidir.

Fikir çilesidir, dünyasını ve ahiretini milleti için feda ettiren 'Asrın Çilekeşi'ne.. Ve yine fikir çilesidir, tahta kulübecikte asrın derdini çektiren 'Asrın Büyük Dertlisi'ne.

Aksiyon insanına fikir çilesi lazımdır. Çünkü aksiyon insanı, şakakların zonklamasından nice sürprizlerin doğduğunu çok iyi bilir. Fikir çilesi, onun hiç vefasızlık yapmayan tek dostudur. Hiç ayrılmak istemez ondan. O, onunla yatar, onunla kalkar, onunla dolaşır. Metafizik gerilimi sağlayacak en büyük kaynaktır fikir çilesi onun için. Evinin yolunu unutturur çoğu kez ona, eda ettiği namazı tekrar etmeye kaldırır.

Fikir çilesi sessiz gecelerde gizli bir buluşmadır.. Ve nihayet gözyaşlarıyla kemale erer, erer de arş-ı rahmanı ihtizaza getirir fikir çilesi. Zaten fikir çilesinin sonundaki gözyaşları da bu rahmetin en bariz ifadesidir. Çünkü ağlayamayanlar ondan mahrum olmanın ne demek olduğunu çok iyi bilirler.

Fikir çilesinin ve gözyaşının hasretini çeken gönüllere, aynı hasreti çekenlere dua temennilerimle...