Şubat 1987 · s. 25 · 1 dakikalık okuma
Dost
![]()
Solgunluk timsalisin yüzün benzin sararmış,
Hangi dert ile böyle iki büklüm oldun dost.
Yoksa seni bu milletin hüznü mü sarmış,
Neden feryadını yücelere saldın dost.
Gözlerinden iplik iplik yaşlar dökülür.
Yüzünde çizgi çizgi dertler bükülür
Bir "ah" ile kalbindeki hıçkırıklar sökülür,
Derbeder duruşunla beni benden aldın dost.
Mızrabımı vurdum gönül sazıma,
Kulak vermedi kimse dert niyazıma,
Sade dağlar ses verdi tek avazıma,
Nerden yüreğime bu ateşi saldın dost.
Ah yüreğim aşkın ile kavrulur,
Yanmış ruhum bu sevdadan savrulur,
İniltimin akisleri arş—ı rahmanı bulur,
Ben giderem sen gurbette kaldın dost.
Sinan Zülfikâr