Bosnalı Çocuk

Dün gece uyuyorken yatağında mışıl mışıl

İki kanat takmıştın rüyanda nurdan;

Semalarda uçarken kuşlar gibi hür

Meleklerle karşılaştın yedinci katta bir an..

Taşırlarken seni derinlere, daha derin,

Günlerdir uykusuz annen başında üşür!

Bosna'da 'kış' var, çetin mi çetin..

Sen kendini bırakırken uykunun kollarına

Gül yanağına düştü iki damla gözyaşı;

Annen ninnilerle Tuna gibi inlerken,

"Yavrum!" diyordu, "geçen sene yıl başı,

Başka diyarlarda insancıklar eğlenirken

Baban eski bir mavzerle uçup gitti cepheye;

Şu kara geceler -yavrum- gündüze dönsün diye!

Kefen olurken şehidlere Bosna'da yağan karlar

Cennet'te çiçekler acarken akan kanlardan

Bir gün bir haber geliverdi yavrum, baban

Giyerken bademler ak-pembe gelinliklerini

Meleklerin kanadında uçup gitti Cennet'e,

Sen şimdi uyu yavrum, unutma ki geceler,

Şeb-i yeldâ olsa da elbette bir gün biter."

O anda birden, yoksa gök mü gürledi;

Gelen çığlıklar mıydı, fırtına ıslığı mı!...

Aldılar seni bir bahçeye, melekler "işte" dedi

"Şu tomurcuk senin kanındır, şu gül ise babanın.."

Birden pembe bir gül daha açtı, o da annendi!

Gecenin kara bağrına yağarken karlar

Kader Bosna'nın göğsüne lâleler takar!.

Bir ses yankılandı o an, geceyi yırtan bir ses,

Tarihin derinliklerinden mi, yoksa minarelerden mi!..

"Uyuyanlar uyandı, kıyam etti ölüler

Bosna'nın dağlarında ufuklardan bir nefes

Bin bir rayihayla buhurdan gibi tüter

Tohuma durdu toprak, sökün ederken şafak

Allahü ekber, Allahü ekber, Allahü ekber, Allahü ekber!..

Taha F. Ünal