Sızıntı Arşivi

Kasım 1990 · s. 455 · 1 dakikalık okuma

Beni Yalnız Bırakma

Sızıntı · Şiir

BENİ YALNIZ BIRAKMA

Gönlüm gözüm Senin ile açılır,

Geçilmezler Senin ile geçilir,

Adın anılınca nurlar saçılır;

Doğ ruhuma beni hasretle yakma!

Hak aşkına kulun yalnız bırakma!

Ben bir pes himmet, Sen ise Sultan’sın,

Yolda kalmışlara emn-u emanetsin,

Ben bir cesedsem, Sen onda cansın;

Doğ ruhuma beni hasretle yakma!

Dost aşkına kulun yalnız bırakma!

Aşıklar ararlar Seni her yerde,

Dudağın şerbeti derman her derde:

Ben bir dertli isem dermanın nerde?

Doğ ruhuma beni hasretle yakma!

Hak aşkına kulun yalnız bırakma!

Bir yüzü karayım pek çok vebalim,

Düşe-kalka, kalmadı hiç mecalim:

Bilmem ki ötede ne olur halim?

Doğ ruhuma beni hasretle yakma!

Dost aşkına kulun yalnız bırakma!

Yolunda olduğum zamanlar vardı,

Korkarım o günler bir bir karardı,

Merhamet! yollarım bir sarpa sardı;

Doğ ruhuma beni hasretle yakma!

Dost aşkına kulun yalnız bırakma!