Kasım 1990 · s. 455 · 1 dakikalık okuma
Beni Yalnız Bırakma
BENİ YALNIZ BIRAKMA
Gönlüm gözüm Senin ile açılır,
Geçilmezler Senin ile geçilir,
Adın anılınca nurlar saçılır;
Doğ ruhuma beni hasretle yakma!
Hak aşkına kulun yalnız bırakma!
Ben bir pes himmet, Sen ise Sultan’sın,
Yolda kalmışlara emn-u emanetsin,
Ben bir cesedsem, Sen onda cansın;
Doğ ruhuma beni hasretle yakma!
Dost aşkına kulun yalnız bırakma!
Aşıklar ararlar Seni her yerde,
Dudağın şerbeti derman her derde:
Ben bir dertli isem dermanın nerde?
Doğ ruhuma beni hasretle yakma!
Hak aşkına kulun yalnız bırakma!
Bir yüzü karayım pek çok vebalim,
Düşe-kalka, kalmadı hiç mecalim:
Bilmem ki ötede ne olur halim?
Doğ ruhuma beni hasretle yakma!
Dost aşkına kulun yalnız bırakma!
Yolunda olduğum zamanlar vardı,
Korkarım o günler bir bir karardı,
Merhamet! yollarım bir sarpa sardı;
Doğ ruhuma beni hasretle yakma!
Dost aşkına kulun yalnız bırakma!