Ağustos 1983 · s. 36 · 1 dakikalık okuma
Yollar

Yürüyorum akıl almaz bir yolda
Ürkek ürkek, korkak korkak.,.
Çünkü endişeliyim sonundan
Yollar tozlu, yollar taşlı, yollar çorak.
Kimsesiz ve çaresizim yollarda
Sadece hayalim bana kılavuz.
Ne bir ışığa rastladım, ne de bir insana
Yollar sessiz, yollar çamur, yollar buz.
Geri dönmek yok! Başı da sonu da aynı bu yolun.
Bir derya ki aklı almaz kulun
Su ile yosun; yas mı, kirpik mi?
Yol ki, beşikte başlar, mezarda biter.
Yollar ağıt, yollar kan, yollar ter.
Tepeleyen benim, yolları, ama yollar
Sırtımda sanki.
Alınlar terli, ayaklar yorgun, kalpler üzgün, beller iki büklüm
Ne yollar sonsuzdur, ne yolcu baki.
Yollar çileli, yollar karışık, yollar kördüğüm.
Kabahat sende yolcu evet evet!
Gözün isretli hanlarda kaydı; diz boyu rezalet
Görmeden geçtin önünden mabedlerin.
Kulağın ezana hasret, nefsin çanlara takıldı
Oysa yollar aydınlık, yollar huzurlu, yollar serin.
Orhan Atalay