Yanım Bir Feryat

Mukaddes çilenin yürekten ve hasbî erleriyle;

Hayat ve saadetini millete armağan edip

Garibler gibi göçüp gidenlerle;

Ülkeyi kasvetli bulutların sardığı bir dönemde

Şahlanıp ölümü hakir görenlerle;

İnancı, düşüncesi, insanı uğrunda

Cânı, cânânı feda edenlerle:

Geçmişin bağrında bulutlar gibi gelişip

Gözünde bin damla, geleceğin imdadına koşanlarla;

Beraber olduk ve hep beraberiz!.. Bu mevkute, onların feryadına bir dil ve tercümandır.

Fevkalâde nâciz ve mütevazi!..

Ama katiyyen, fesat tohumu görmemiş ve bilmemiştir

Ve hele onu, sağa sola asla saçmamıştır.

O, uygun olmasa da bir kere ün etmiştir

Hizmette geride, ücrette önde olanlara;

İkbal hırsıyla yanıp tutuşan

Ve gelip hazıra konanlara;

Cihadı, gazayı görmeden

Şahlanıp kelepire koşanlara;

Evet, sen sitemkârsın...

Bizim sitemimiz bunlaraydı...

Dost!

Feryadın yanıktı, nağmen yüreğimi deldi

Mahzun bakışların karşımda belirdi

Ve kaddim büküldü!..