Ölçü veya Yoldaki Işıklar

Sürekli mükemmeliyet, insâni duyguların her zaman uyanık olmasına bağlıdır; duyguların uyanıklığı da îmânın derinliğine...

* * *

İnsanın namaz kılmaktan daha önemli bir vazifesi, Rabbisinin huzurunda hesap vermekten daha dehşetli bir hali yoktur ama, ne gariptir ki, insanların çoğu bu iki duruma karşı hep lakayt …

* * *

Göz yoluyla dimağa akana âyât-ı tekviniyle, kulak yoluyla kalbe akan Kur’ân ayetleriyle insan ruhunda bütünleşince, varlığın hiçbir köşesinde karanlık kalmaz…

* * *

Sık sık hatalara düşmemek, dolayısıyla da itibarını zedelememek için çok düşün, az konuş ve başkalarını dinlemeyi de ihmal etme.

* * *

Kibir, zulüm ve inhiraf, Firavunluk düşüncesinin önemli üç buududur. Bunlardan birinin bile kalpte bulunması îmâna mâni olunca, üçünün birden içtimaını varın siz düşünün...!

* * *

Allah’ın sana verdiği şeyleri, nâ-hak yere şurada burada harcarsan, haklı yerlere harcama fırsatı doğunca, harcayacak bir şey bulamazsın...

* * *

Afiyeti sıhhatli olanlar değil hastalar duyar; gençliği delikanlılar değil yaşlılar hisseder;

bolluğu, bereketi zenginler değil yoksullar anlar.

* * *

Allah, kullarının gören gözü, işiten kulağı, konuşan ağzı ve tutan elleri olmayı onların nafile ibadetlerine bağlamıştır.. insanların, elimiz-ayağımız, gözümüz-kulağımız, dilimiz-dudağımız olmasını sağlama bakımından ne müessir bir ilahi ahlâk …!

* * *

İnsanlar için, nefis ve günahdan daha büyük bir düşman, tevbeden de daha yakın bir dost yoktur.

* * *

Meşveret ve tecrübeye bağlı hükümler, bağlayıcı ve uzun ömürlü olurlar.

* * *

Gayr-ı memnunlar pek çok cihan devleti yıkmışlardır ama, bir köy kurduklarına dair herhangi bir kayda rastlamadım..!

* * *

Fertlerin birbirine hoşgörüyle bakmayan milletlerde ve müsamaha rûhunun tam yerleşmediği ülkelerde müşterek düşünceden ve kollektif şuurdan bahsetmek mümkün değildir.

* * *

Başkalarını affetmeyenin af beklemeye hakkı yoktur.. derecesine göre herkese karşı saygılı olmayan saygı göremez.. herkesi sevmeyen sevilmeye layık değildir., bütün insanları hoşgörü ve müsamaha ile kucaklamayan afv u safh, görme liyâkatını yitirmiştir.

* * *

Sevgi, insan ruhuna hitap eden sözsüz-kelimesiz evrensel bir lisandır. O, gönülleri büyüleyip kendine çeken, hiç kimsenin hatta en vahşi ruhların bile karşı koyamayıp teslim olduğu sihirli bir güç kaynağıdır...

Sevgi, o sımsıcak anne kucağı gibi havası ve her kapıyı açabilen anahtarlar gibi büyüsüyle, bütün varlığın usâresini ve her türlü ledünni alâkanın ma’nâsını gönüllerimize boşaltan bir sihirli musluktur.