Ölçü veya Yoldaki Işıklar

Yalnızlık hissi gönlünü ebede göre ayarlayamamış, rûhunda sonsuzluk düşüncesini mayalayamamış sefîl ve derbeder kimselerin onulmaz derdidir.

Öyle anlaşılıyor ki, duyguların, inançla şahlanacağı ve rûh, varlığın aydın çehresini göreceği ana kadar da, böyleleri, ne bedbinliğin sisti atmosferinden kurtulabilecek, ne de bütün varlıkla sarmaş-dolaş dostluk ve arkadaşlığa ereceklerdir.

* * *

Tasavvurlar, bir yüce ideâl istikametinde sıralanır ve hayâller akıldan destek görürse, insan aydınlık düşüncelere ve peşipeşine muvaffakiyetlere ulaşabilir.

Aksine, bedevice tahayyüllerin, ne ilmî hamlelere, ne de gerçeği bulmağa hiçbir yararı yoktur.

* * *

Hayat, çocuklukda bir tomurcuklaşma ve neş'e; gençlikde metafizik gerilim ve cihad ruhu; ihtiyarlıkda dostlara kavuşma arzusuyla hep canlı kalmanın adıdır.

Ne acıdır ki, inkârcı göz onu; kâh bir komedi, kâh bir trajedi gördü ve insanoğlundaki şevk ve şükür düşüncesini öldürdü!..