Leyla'ya Mecnun'lar

Bir garib ceylan Leylâ zaman çölünde gizli

Gözleri ceyhun, kalbi deniz, sevda benizli.

Gel at örtüyü gözünden, bakıver Leylâ'ya

Can baş koyalım, onunla düştüğü sevdaya

Atlanıp üst üste Leylâ ufuklar aşsın

Çöller bitsin, geceler kalksın, gün yaklaşsın

Çıkalım yollara, Leylâ'ya Mecnunlar gibi

Ve desin görenler; bu çağda yok bunlar gibi

Ağaran vakti gözetip kollayan onlardır

Nur kaynağı sevgiliden işaretler vardır

Bu yolda giden ayaklara kanat takılır

Mahşerde de o yüzlere şefkatle bakılır

Gül bahçesi vücutlarında güller açmakta Sancağa dil bağlamış erler yer alır uçmakta

Görünce görünmeyeni sonsuz izzete erer

Dostun katında ruhlar en güzel lezzete erer

Leylâ'dan aldılar gönüle bu sonsuz sevdayı

Mecnunlar ki buldular o sırla yanan Leylâ'yı

M. Garib.