Temmuz 1984 · s. 11 · 1 dakikalık okuma
Gecenin Koynundakiler

Ey dide nedir uyku
Gel uyan gecelerde...!
İ. Hakkı
Gecelerde zıtlık iç içedir.
Ruhanîlerin rahmetle inişi,
şeytanın hoyratça kahkahası gecelerdedir.
Geceler, kapılar dünyaya açılınca, karanlık...
Dualarla eller açılınca da aydınlıktır...
Çirkef, karanlık sokaklara ayaklar uzanınca,
gözler gün yüzünü görmez olur.
Kafalar, aklını kaybetmemişse
gözler ateş yüzü görmez.
Gelecek günün sabahıyla, geceler bir ümid...
Günahın kirli tokatıyla, geceler yok oluştur.
Şayet bir gece; günün meseleleriyle uykuların bölünmüş,
geleceğine çare arıyorsan!..
Şayet bir gece; kâbusla, zelzelevari sarsıntılarla uyanmışsan!..
Şayet bir geçe; el inden tutan biriyle
kalp pencereni ötelere açmışsan!...
İyi düşün!...
Gece, dünya elbisesini giyince,
sen üzerinden dünya elbiseni çıkarıver...
Ebedî gece olmadan sen,
zıdlıklar üzerine nuranî hattı çekiver.
Günahlar, gününü olduğu gibi geceni de karartmasın.
Atıver teybe tohumlarını, gecelerde.
Zulmetler aydınlığa gebe olur bu tohumlarla...
Sen, yeni bir sabaha, ümidle kundakla geceleri.
Dünya defterinin bir sayfasını daha kapattığında,
öte hesaplarını açıver.
Dünya, seni yalnızlığa ittiğinde unutma!
Geceler yalnızların annesidir.
Gecenin aydınlığında dünyanın çirkin yüzünü gör ki;
karanlıklar, zelzeleler, buhranlar, ayrılıklar bitsin.
Yeni bir âlemin, günü baslasın,
yeni bir hayat olsun, hayatımıza girsin,
Ey dide nedir uyku gel uyan gecelerde!"
Fikri Cendel