Garibler

Sabahaddin Altunhilal

Ortalık karanlık, yollar sarp, onlar toydular;

Hizmet deyip, bu kutlu davaya baş koydular.

........................................................................

........................................................................

Eyvah, o cılız omuzlarda bu ne ağır yük;

Bedenler zaif olsa da imanlar büyük.

Dediler: “Geçidin darlığı SIRAT misali;

Fakat deleceğiz dağları FERHAT misali.”

Ve seda: “Bu dağlar amansız, demirden dağdır;

Bu yolda kaç yiğit can verdi, bu dağlar sağdır.”

“Bu yolda ölüm varsa, cana minnet” dediler.

“Ölümde O’na varmak, büyük vuslat” dediler.

Yüzlerinde teslimiyetin izleri vardı,

Onlar hep önde, talihsizler geride kaldı.

Söz vermişlerdi bir kere, dönmeyeceklerdi;

“Sonsuzluk çizgisinde” ilerleyeceklerdi.

Dünden gelmişlerdi bugüne, bunu bildiler;

Müjde almışlardı bir yerden, müjde verdiler,

Dediler: “ümitsizlik yazmıyor kitabımız;

Dolsa da düşman ile önümüz ve arkamız.

Gitmeyin deseler de, biz bugün gideceğiz,

Ümitten goncalarla yarına geleceğiz.”

“Mutlak Hakim” elbette ahdinde duracaktır;

Onların onbinine yüzbinler katacaktır.

Temennimiz: “Sonsuzluk yolu” kısalsın biraz:

Zira; yollar karanlık, yük ağır, gücümüz az.