Ateş Böcekleri

Bilindiği gibi ateş böceklerinin dişileri kanatsız olup uçamamaktadır. Bunlar sıcak yaz gecelerinde bitkilerin üstlerinde çeşitli sinyallerle kendilerini arayan erkeklerini çağırırlar. Orta Avrupa'da sadece iki cins ateş böceğinin yaşadığı bilinmektedir. Kuzey Amerika'da ise, neşrettikleri ışık sinyallerini karıştırmadan haberleşen yüze yakın ateş böceği vardır. Bunlar uçuş yükseklikleriyle ve yol alırken havada çizdiği ışık şekilleriyle birbirinden ayırt edilirler. Denizcilerin ışıkla haberleşmelerine ilham kaynağı olan ateş böcekleri, ışık neşreden organlarını peryodik aralıklarla yakıp söndürmek suretiyle ve her nev'i de kendine has sinyal şekli ile birbirleriyle haberleşir. Yaratıcı'nın kendilerine bahşettiği parıldama müddeti, yanıp sönme aralıkları ve ışık renginin hususiyetleriyle böyle hassas bir haberleşme mümkün olmuştur. Oturan bîr dişi, bîr erkeğe cevap verdiğinde birbirlerini bulup dialog kuruncaya kadar süratli olarak ışık sinyallerini devam ettirirler.

"Photuris versicolor" isimli ateş böceğinin dişileri kendi erkekleriyle de haberleşme kabiliyetine sahiptirler. A.B.D.'li Entomolog J.E. Lloyd, onların çok geniş bir sinyal hazinesine sahip olduklarını keşfetmiştir. Bu dişiler yabancı bir erkeğin sinyallerini gördüklerinde o cinsin dişilerine has ışınları neşrederek erkeği kendilerine çekerler. Yabancı erkekler de hiç şüphesiz bu tuzağa düşerler. Bu tuzağı beslenmesi için kullanan "Versicolor" dişileri erkeği yakaladıktan sonra kanatlarına varıncaya kadar yerler.

İnsanoğlunun feza çağında sahip olduğu haberleşme teknolojisini, yaratıldığından beri harika bir şekilde gıdasını temin ve neslini idamede kullanan akılsız ve şuursuz bir böceğin bu ustalığını Yaradan'ı düşünmeden ve bu üstün sanatın O'nun olduğunu kabul etmeden izah edebilir miyiz?

Kosmos'dan: Y. Halit Kara