Ağustos 1991 · s. 312 · 1 dakikalık okuma
Aşk
Sızıntı · KALBİN ZÜMRÜT TEPELERİNDE
YANANLAR
Yananlar yanar durur, tıpkı ocaklar gibi..
Ateşi ruha vurur, her dalgası bir tipi...
Muzdarib olan ağlar, çağlayanlar utansın..
Dertli sinesin dağlar, ruhsuz ne sanar sansın.
Bahis açma gamsızdan, içime sis saçılır..
Nefes et kardan buzdan, gözüm gönlüm açılır.
Çoğunda yürek paslı, ölmeden ölüp gitmiş..
Bedende ruhlar yaslı, sanki işleri bitmiş.
İnayet ola Hakk'tan, nabızda teklemeler..
Şapa oturduk çoktan, ruhlarda eklemeler..
Azme kemend vurulmuş, yiğitlikten yok eser;
Yorulmazlar yorulmuş, diri ölüden beter..
Başını yere koyup, inlesin inananlar;
Gönlünde Hakk'ı duyup, ağlasın uyananlar..
***